
Wiszące ogrody Semiramidy
Wiszące ogrody królowej Semiramidy powstały w drugiej połowie VI wieku przed naszą erą w Babilonie. Stworzył je król Nabuchodonoz aby zadowolić swoją żonę, która tęskniła za roślinnością z rodzimego kraju.
Ogrody musiały istnieć ponieważ istnieją wzmianki o nich w różnych źródłach, a prace archeologiczne prowadzone w miejscu gdzie mogły owe ogrody się znajdować są ślady dużej budowli króla Nabuchodonozora II.
Ogrody były tworzone na wąskich tarasach, które wznosiły się do góry. Każdy taras, na którym był tworzony ogród był izolowany smołą i powłoką ołowianą, a następnie pokrywane grubą warstwą ziemi około 2 metry. Na tarasach była sadzona bujna roślinność, drzewa. To właśnie dzięki bujnej roślinności, która zasłaniała murowane konstrukcje tarasów, uzyskiwano efekt jakby rośliny rosły w powietrzu.
Nawadnianie tego wspaniałego ogrodu zrealizowano dzięki skrupulatnie przemyślanej sieci kanałów i drenów, którymi płynęły wody Eufratu.